Guillermo del Toro'nun yönetmenliğini üstlendiği 2001 yapımı 'The Devil's Backbone' (El espinazo del diablo), İspanyol İç Savaşı'nın kasvetli atmosferini, gotik bir yetimhanenin gizemleriyle ustaca harmanlayan bir başyapıttır. Film, savaşta babasını kaybeden 12 yaşındaki Carlos'un, ıssız bir yaylada bulunan ve 'Santi' adlı bir hayaletin söylentileriyle çalkalanan yetimhaneye gelişiyle başlar. Burada, sadece doğaüstü varlıklarla değil, yetimhanenin sadist yöneticisi Jacinto'nun tehdidi ve diğer çocukların acımasız hiyerarşisiyle de yüzleşmek zorunda kalır.

Del Toro, korku öğelerini basit sıçratmalardan ziyade, derin bir melankoli ve politik metaforlarla işler. Patlamamış bir bombanın yetimhanenin avlusunda dikili durması, savaşın sürekli tehdidini simgelerken, su tankında sıkışıp kalmış hayalet Santi'nin hikayesi, şiddetin ve ihanetin masum kurbanlarını temsil eder. Fernando Tielve'nin Carlos rolündeki naif ve cesur performansı ile Eduardo Noriega'nın canlandırdığı kötü kalpli Jacinto karakteri, filmin gerilimini en üst seviyeye taşır.

'The Devil's Backbone', izleyiciyi sadece ürkütmekle kalmaz, aynı zamanda kayıp, yalnızlık ve tarihin hayaletleri üzerine düşündürür. Görsel estetiği, Javier Navarrete'nin unutulmaz müzikleri ve derin karakterleriyle, sıradan bir hayalet hikayesinin çok ötesine geçer. Korku, drama ve tarihi gerilimi bir arada sunan bu film, del Toro'nun daha sonraki çalışmalarının da habercisi niteliğindedir ve sinema severler için mutlaka izlenmesi gereken, zamansız bir klasiktir.